แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ โอกาส แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ โอกาส แสดงบทความทั้งหมด

วันเสาร์ที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555

3 วิธีสร้างธุรกิจให้เติบโต


เราสามารถคิดและปฏิบัติได้ 3 ทางด้วยกัน
ในการทำให้ธุรกิจเติบโตตามเป้าหมาย ได้แก่

1. เพิ่มส่วนแบ่งทางการตลาด
โดยเฉพาะในตลาดที่การเติบโต "คงที่"
ธุรกิจจึงต้องเพิ่มส่วนแบ่ง...ซึ่งโดยมากคือการแย่งส่วนแบ่งตลาดจากคู่แข่งนั่นเอง

2. เติบโตไปพร้อมกับตลาด
ในกรณีที่ตลาดมีการเติบโตมากขึ้น
ธุรกิจก็แค่รักษาส่วนแบงทางการตลาดไว้เท่านั้น
ก็สามารถเติบโตได้ไปแบบพร้อมๆกัน

3. ขยายสู่ตลาดใหม่
เพื่อให้ธุรกิจเติบโตได้ต่อไปในตลาดที่ทรงตัว(หรืออาจหดตัวลง)
จึงต้องขยายไปสู่ตลาดใหม่
ซึ่งโดยมากมักสัมพันธ์กับตลาดเดิมที่มีอยู่แล้ว

วันจันทร์ที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2555

หาก..อยาก "สำเร็จ"!...อยู่ที่คุณคนเดียวเท่านั้น...อย่าคอยเลย!

หาก..อยาก "สำเร็จ"!...อยู่ที่คุณคนเดียวเท่านั้น...อย่าคอยเลย!

...
เราไม่สามารถรอคอย "ใครก็ตาม"...
ที่จะมาเปลี่ยนแปลงตัวเรา

วิธีเดียวที่ดีที่สุด...ที่จะทำให้ตัวเราเองดีขึ้น คือ...
กระตุ้นตัวเราเอง "ด้วยตัวเอง"


 
การรอคอย...ก็คือ...
การรอคอยต่อไปเรื่อยๆ ไม่สิ้นสุด

หากคุณคอย "โอกาสที่สวยงามที่สุด"...
จงรับรู้ได้เลยว่า...
"ไม่มีวันนั้น"
...แน่นอน!

...
"จงหยุด" ที่จะคอยสิ่งเหล่านี้เถิด...
คอยให้ความเชื่อมั่นมากขึ้น
คอยให้ถึงเวลาที่เหมาะสม
คอยคนอื่นมาช่วยเปลี่ยนตัวเรา
คอยอากาศดีๆจะเริ่มขึ้น
คอยดอกเบี้ยสูงขึ้น
คอยว่า "ทุกคำถาม" จะได้รับคำตอบเสียก่อน (แล้วจึงจะทำ)
คอยที่จะให้ "ความกลัวการล้มเหลว" หมดไปก่อน (แล้วจึงจะทำ)

จงหยุดคิดแบบนี้
...

อ๋อ ครับผม

วันอังคารที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2554

"ไม่ยอมมือเปล่า" เคล็ดลับการค้าจีน


"ไม่ยอมมือเปล่า"

เป็นเรื่องของการรู้จัก "พลิกแพลง" เปลี่ยนแปลงกลยุทธ์ หรือ วิธีการทำงาน

โดยเฉพาะเมื่อการค้าเผชิญกับเหตุการณ์ไม่คาดคิด
หรือ ผิดไปจากแผนการที่วางไว้

เราก็ต้องเรียนรู้ที่จะพลิกแพลงให้ได้
ใช้ "วิกฤติ" เป็น "โอกาส" ให้ได้

หนังสือยกตัวอย่างไว้ว่า...
เปรียบเหมือน "ชาวประมง" ออกเรือไปหาปลา
ยังไงเสียก็ไม่ควรกลับบ้านมือเปล่า

แม้จะได้หอยได้ปูเล็กๆน้อยๆ กลับบ้าน
ก็ยังดีเสียกว่าไม่ได้อะไรเลย

...
หนังสือโดย
เกรียงชัย เหรียญวิริยะกุล

...
อ๋อ ครับผม

วันเสาร์ที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2554

กล้าที่จะเปลี่ยน "ตนเอง" วันนี้...ตอนที่ 2


"หากเราเปลี่ยนช้าจนเกินไป...
พวกเราก็จะถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง(คนอื่นๆ)"
...ลีกวนยู

...

หากการเปลี่ยนแปลงนั้น...เราควบคุมมันได้...
มันคือ "ความก้าวหน้า"..
แต่หากเราควบคุมจัดการมันไม่ได้...เราเรียกมันว่า "วิกฤติ"

แต่อย่างไรก็ตาม...
ไม่ว่าจะ "ความก้าวหน้า" หรือ "วิกฤติ"...
ล้วนมีคำว่า "การเปลี่ยนแปลง" เป็นสิ่งที่แน่นอนเสมอ

หากคุณขับรถไปบนเส้นทาง "เดิมๆ"...
จุดหมายปลายทางที่คุณจะไปถึง...
แน่นอนว่า..เป็นสถานที่เดิมเสมอ

ทุกวันนี้...
ไม่ใช่ "ปลาใหญ่กินปลาเล็ก" เสียแล้ว..
แต่เป็น...
"คนที่เร็วกว่า.. จะชนะ"

และ หากคุณไม่สามารถ "ทิ้งอดีต" ไว้ข้างหลังได้...
คุณก็ยากที่จะเดินไปสู่ "อนาคตข้างหน้า"

ไอน์สไตน์ กล่าวว่า..
"เพียงสิ่งเดียวที่ขัดขวางการเรียนรู้...มันคือ การศึกษา(ที่ได้รับมา)"

...
อ๋อ ครับผม

วันเสาร์ที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2554

อะไรที่ฉุดเราไว้ ไม่ให้ก้าวหน้า..สำรวจตนเอง คือ จุดเริ่มของ "ความสำเร็จ" ในทุกเรื่อง...

อะไรที่ฉุดเราไว้ ไม่ให้ก้าวหน้า..สำรวจตนเอง คือ จุดเริ่มของ "ความสำเร็จ" ในทุกเรื่อง...

3 สิ่งสำคัญ ที่เป็น "หินถ่วง" ชีวิตของทุกคน ทำให้เดินต่อไปไม่ได้ คือ...

๑. ความกลัว
๒. ความคับข้องใจ
๓. ความล้มเหลว




๑. ความกลัว

ทุกคนมี "ความกลัว" เป็นพื้นฐานชีวิตมนุษย์อยู่แล้ว...ถือเป็นทุนเดิม
แต่คนที่ประสบความสำเร็จ คือ.. คนที่แปลงความกลัว เป็น "การกระทำ"

ดังคำกล่าวที่คสาสสิคที่ว่า "ในอุปสรรค ย่อมมีโอกาสซ่อนอยู่เสมอ"

เทคนิคง่ายๆอันหนึ่ง คือ...
แปลงงานชิ้นใหญ่ เป็น "งานชิ้นย่อยๆ"
แล้วทำทีละส่วน เพื่อสร้างความสำเร็จเริ่มต้น ไปสู่ความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ในที่สุด


๒. ความคับข้องใจ

"ผมไม่มีทักษะ"
เทคนิค คือ..
ไปฝึกฝนอบรมสิครับ
หาประสบการณ์จากงานที่ทำนั่นแหล่ะ...สุดยอด!

"ดิฉันไม่มีอำนาจตัดสินใจ"
ข้อคิด "อำนาจที่แท้จริง" มาจาก...ความสำเร็จที่ผ่านมาที่คนอื่นๆสัมผัสได้ และ การมีอิทธิพลต่อคนอื่นๆผ่านมาทางความน่าเชื่อถือและเชื่อมั่นในตัวคุณเอง (มากกว่าที่จะมาจากอำนาจตามตำแหน่ง)

"เราไม่ได้รับการสนับสนุนเลย!"
เทคนิค คือ...
จงแสดงให้เห็นว่า "ดิฉันทำได้" เช่น มีความคิดดีๆออกมาคุย  มีความคิดริเริ่มในการทำสิ่งต่างๆ
จงหาการสนับสนุนจากคนอื่นๆก่อน


๓. ความล้มเหลว
ข้อคิด...ไม่มีสิ่งได้หรือคนใดสำเร็จอยู่ตลอดเวลา...
ความล้มเหลวเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ เป็นเรื่องปรกติ...
คนที่สำเร็จและยิ่งใหญ่ ทุกคนเคยผ่านความล้มเหลวมาทั้งนั้น...บางคนมีปัญหาชีวิตด้วยซำไป

เทคนิค คือ...
ประเมินความเสี่ยงและหาวิธีเตรียมตัวป้องกันให้ได้มากที่สุด
แม้จะเกิดความผิดพลาดหรือล้มเหลว..จงตั้งสติ แล้วเรียนรู้กับมัน...
บอกกับตัวเองว่า "ครั้งหน้า ไม่มีทางล้มเหลวอีกแน่นอน ต้องสำเร็จ"...


อ๋อ ขอรับ

วันอาทิตย์ที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2554

CSR มีมุมมองมากกว่าที่คิด

CSR มีมุมมองมากกว่าที่คิด

เราพูดถึงเรื่อง CSR กันอยู่บ่อยๆ
หรืออย่างน้อยก็ได้ยินมาบ้างว่า...
บริษัทต้องทำ CSR !

ส่วนมาก คนทั่วไปจะนึกกันถึงเรื่อง การออกไปทำประโยชน์ต่อสังคม
ตัวอย่างเช่น...
SCG ทำเรื่องเขื่อน/ฝายและต้นน้ำ
Honda ทำเรื่องการขับขี่ปลอดภัย
เป็นต้น

ความเป็นจริงแล้ว...
CSR มีการปฏิบัติได้อยู่หลายแนวทางครับผม...

















 

ในหนังสือของ P. Kotler and N. Lee ขยายความเกี่ยวกับ CSR ได้กว้างขวาง
ชัดเจนมากขึ้น...
โดยพูดถึง กิจกรรม 6ประเภทหลักในการทำเรื่องนี้ ได้แก่
1.       การส่งเสริมประเด็นทางสังคม
Dell ใช้แนวทางการรวบรวมคอมพิวเตอร์เก่า เพื่อนำไปให้องค์กรไม่หวังผลกำไร หรือ ภาครัฐ เพื่อใช้ประโยชน์
2.       การทำการตลาดด้วยประเด็นทางสังคม (โดยตรงกับธุรกิจ)
Dell ลดราคาให้ 10% เมื่อซื้อสินค้าตัวใหม่ หากผู้ซื้อนำสินค้าเก่ามา recycle
3.       การทำการตลาดเพื่อสังคม
McDonald’s ส่งเสริมโครงการสร้างภูมิคุ้มกันโรคให้กับเด็กๆในแต่ละช่วงอายุ อย่างเหมาะสม
4.       การบริจาค
5.       การใช้รูปแบบอาสาสมัคร
6.       การวางกฎระเบียบ/วิธีปฏิบัติขององค์กรด้านความรับผิดชอบต่อสังคม
กิจกรรมในข้อนี้ ผมชอบของ Dell ที่เริ่มตั้งแต่การออกแบบผลิตภัณฑ์ให้ส่งผลต่อสภาวะแวดล้อมน้อยที่สุด
เช่น...
ออกแบบให้ใช้วัสดุอุปกรณ์จำนวนน้อยที่สุด
และวัสดุที่ใช้ ก็ออกแบบให้สามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้ด้วย
สุดยอดครับผม !

วันอาทิตย์ที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2554

ให้โอกาส คือ สิ่งดีงาม

ผมยังจำวันที่เดินเข้ามาพูดคุยกับอาจารย์สองสามท่าน
ก่อนจะตัดสินใจเรียนที่ "รามคำแหง"...



ผมมาช้ามาก... คนอื่นๆลงทะเบียนไปหมดแล้ว
จริงๆผมกะว่าจะมาดูเฉยๆ

แต่ท่านอาจารย์มีเมตตามาก
ท่านบอกให้ลองเรียนดูก่อนเลย...
แล้วค่อยตัดสินใจ...

ผมเป็นคนใช้ข้อมูลในการตัดสินใจเยอะ...
ครั้งนี้ก็เช่นกัน

ที่เลือก "รามคำแหง" เพราะคำว่า "ให้โอกาส" นี่เอง
จำได้ว่าที่นี่ใช้ประโยคที่ติดปาก (จนติดอยู่ในหัวทุกคน)
"เปลวเทียนให้แสง รามคำแหงให้ทาง"

ก็คิดแค่นั้นว่า "โอกาส" คือสิ่งที่ "ที่นี่มี"...

วันแรกอย่างที่ว่าไป...
"โอกาส" ที่ท่านอาจารย์ยื่นให้อย่างเมตตา...

จนมาถึงวันนี้...
ผม"ภูมิใจ"ที่ได้เป็นศิษย์ของ "รามคำแหง" ครับ...

อำพล ชะโยมชัย
MBA for Executives - RU